W czasie budowy moich modeli F3A cały czas napotykałem problemy z wyposażeniem w różne elementy i drobiazgi. Większość z nich była, albo niewłaściwej jakości, albo trudno dostępna i zdecydowanie zbyt droga. W związku z tym zdecydowałem się, wyposażać nasze modele w elementy robione samemu lub takie, których produkcją udało mi się zainteresować zaprzyjaźnione firmy. W chwili obecnej tworzą one kompletny program niezbędny do budowy modeli akrobacyjnych.

Są to:

• Układy wydechowe
• Łoża silnika
• Elementy elektroniczne: wskaźniki i stabilizatory napięcia, wyłączniki zapłonu
• Drobne elementy z tworzyw sztucznych.

Trzy pierwsze grupy opisane są na odpowiednich podstronach, tutaj opisuję wszystkie stosowane przez nas, a także większość pilotów polskich drobiazgi.

Koło ogonowe:

To wielokrotnie sprawdzone koło ogonowe, montowane przy użyciu dwóch wkrętów do spodu kadłuba. Wymaga osadzenia pręta stalowego o średnicy 2mm w sterze kierunku. Służy on do sprzężenia ruchu koła z wychyleniem steru.

Regulator kąta zaklinowania skrzydła:

Pozwala on na bezstopniową, regulację kąta zaklinowania poszczególnych połówek skrzydła mocowanego na rurze. Wymaga wykonania w żeberku przykadłubowym otworu 5,5mm. Mocowany jest do ścianki kadłuba za pomocą dwóch śrub M3 lub nitów zrywalnych.

Regulator kąta zaklinowania statecznika:

Umożliwia bezstopniową regulacje statecznika mocowanego na rurze, dodatkowo mocuje statecznik. Wymaga wklejenia w kadłub w osi statecznika przetyczki z drutu o średnicy 3mm.

Regulacja przebiega poprzez wkręcanie i wykręcanie znajdujących się naprzeciwko siebie śrub inbusowych, pomiędzy którymi znajduje się pręt wystający z kadłuba. Po ustaleniu właściwego położenia statecznika i dokręceniu obu śrub, jest on zabezpieczony przed wysunięciem.

Snip z łożyskiem kulkowym; dźwigienka.

Jest to nadzwyczaj użyteczny element stanowiący dzięki zastosowanemu łożysku kulkowemu o średnicy 2mm bezluzowe zakończenie wszystkich popychaczy i linek w modelu. Współpracuje z nakręcanym na dzwignie elementem plastikowym, tworząc doskonałą, lekką i regulowaną (poprzez wkręcanie i wykręcanie elementu na osi dźwigienki) dźwignie steru.

Snip nakręcany jest na końcówkę popychacza M2,5 lub po przegwintowaniu M3. Do połączenia ze sterem może być użyta albo opisana dźwigienka mocowana za pomocą trzech długich śrub M2, lub po prostu śruba M3 wklejona w ster.

Uwaga: Przy mocowaniu snipa do dźwigni serwa zawsze musi być on założony łożyskiem do góry, aby w przypadku ewentualnego wysunięcia łożyska nie nastąpiło rozłączenie popychacza.

Regulator popychacza:

Tego elementu nie udało mi się znaleźć w ofercie żadnej firmy. Jest on bardzo użyteczny w układzie gdzie jedno serwo napędza za pomocą dwóch osobnych popychaczy połówki steru wysokości. Powstaje wtedy problem ich wzajemnego ustawienia. Mając możliwość regulacji długości popychaczy poprzez wkręcanie ich w snip, często okazuje się że jest to regulacja zbyt niedokładna. Np. lewa połówka steru ustawiona jest wyżej niż prawa, a po wkręceniu popychacza o jeden obrót jest niżej. Stosując ten regulator możemy wkręcać popychacz w snip o dowolną część obrotu, a następnie tylko zakontrować nakrętki regulatora.   

Łącznik popychacza gazu.

To mały, ale bardzo użyteczny element pozwalający łatwo połączyć popychacz gazu z dźwignią przepustnicy. Element ten bardzo „oszczędza” serwo. W przypadku oparcia się dźwigni przepustnicy o śruby ograniczające, następuje tylko ugięcie sprężyny, a nie zablokowanie ruchu serwa. Także drgania pochodzące od silnika są w znacznie mniejszym stopniu przenoszone na dźwignię serwa.