W miniony weekend (23-24.09.2006) przy wspaniałej pogodzie odbyły się Mistrzostwa Polski w klasach F3A i F3A Klub.

Była to zarazem impreza kończąca sezon zawodów.

Większość zawodników spotkała się na lotnisku Aeroklubu Radomskiego już w piątek, aby spokojnie potrenować, a przy okazji spotkać się z kolegami.

W sobotę rozpoczęła się rywalizacja 13 zawodników w klasie F3A (w tym dwóch gości z Litwy)  i 5 w F3A Klub.

Stało się już tradycją Mistrzostw Polski, że są one sędziowane przez pięciu sędziów, co pozwala na odrzucenie skrajnych ocen. Dzięki temu sędziowanie jest bardziej obiektywne. Trzeba tu przyznać, że kolejność zajętych miejsc odpowiadała odczuciom większości obserwatorów, co fakt ten potwierdza.

W sobotę udało się rozegrać dwie kolejki w F3A i wszystkie trzy kolejki w „Klubie”.

Ja, po zaliczonej „wpadce” na ME przed MP wróciłem do ustawień modelu z początku sezonu. Efekt był widoczny natychmiast. Model odzyskał poprzednią stabilność, a ja zyskałem czas na spokojne wykonywanie figur. W sobotę wygrałem obie kolejki lotów, obawiając się jedynie Jacka Świderka. Walka o trzecie miejsce rozgorzała pomiędzy naszymi juniorami: Krzyśkiem Urbańskim i Piotrkiem Świderkiem. Po pierwszej kolejce i niezbyt udanym locie Piotrka prowadził Krzysiek, ale w drugiej kolejce lepszy był Piotr.

W „Klubie” tak jak i w zawodach pucharowych walczyli ze sobą o zwycięstwo Michał Rumiński i Wojtek Urbański. Po dwóch kolejkach wynik był remisowy. O zwycięstwie zadecydował trzeci lot, który lepiej wykonał Michał. Gratulujemy.

W niedzielę wygrałem kolejne dwie kolejki lotów, Jacek umocnił się na drugim miejscu, a Piotr uzyskał przewagę nad Krzyśkiem.

Analizując swoje loty i porównując je z tymi wykonanymi niedawno na ME, widzę jak wielki wpływ na wynik w F3A mają szczegóły. Ustawienia mojego modelu na ME i MP różniły się przesunięciem środka ciężkości o 12mm. A w zachowaniu się modelu była to przepaść.

Pozostaje, żałować tylko straconej szansy na ME. Na pocieszenie pozostaje wniosek, że od przyszłego sezonu należy bezwzględnie potwierdzać swoje odczucia dotyczące zachowania modelu organizując spotkania zawodników i sędziów przed ważnymi zawodami. Latając samemu wielu błędów wyłapać się nie da.